niahajka ([info]niahajka) wrote,
@ 2006-05-29 02:30:00
Previous Entry  Add to memories!  Tell a Friend  Next Entry
Бясконцую ноч не прыдумалі. Шкада.
Электроннае сэрца не прыдумалі. Дарэмна. А спатрэбілася бы.
Бязгучнай песьні не чутно.
Акордаў няшмат.
Гарбата белая, зялёная і чорная.
Сон хуткі і павольны.
Думак - няспынна.
Дым з чарнасьлівам.
І вецер у зачыненым пакоі.
Калаварот.
Я губляюся.

Ізноў гэтая самая салята. Тыя ж спецыі, прыправы, тыя ж лыжкі, ложкі, ножкі.
Але на гэты раз я
- сама буду саліць, я хачу сама перасаліць сваю страву,
- сама сяду за руль, я хачу сама разьбіць сваю машыну,
- сама распрануся, я хачу сама замёрзнуць гэтым целам,
- сама пайду, я хачу сама адхадзіць гэтыя ногі,
- сама сыйду, я хачу сама зачыніць за сабой дзьверы..

а говорила сама, сама..
ближе, скорей бы зима, зима..



Create an Account
Forgot your login or password?
Login w/ OpenID
English • Español • Deutsch • Русский…